Ministerstwo Zdrowia wskazuje, że „medycyna estetyczna” funkcjonuje dziś jako medycyna estetyczno-naprawcza i obejmuje procedury uznane za świadczenia zdrowotne – obarczone ryzykiem powikłań, a czasem zagrożenia zdrowia i życia. Dlatego wymagają one kwalifikacji medycznej: wywiadu i badania, oceny przeciwwskazań, czasem diagnostyki, prowadzenia dokumentacji oraz gotowości do leczenia powikłań. Zgodnie z komunikatem MZ uprawnienia do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej mają lekarze (w tym lekarze dentyści) posiadający prawo wykonywania zawodu oraz dodatkowe szkolenia i certyfikaty, a także m.in. specjaliści dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej. Osoby niebędące lekarzami (np. kosmetolodzy, kosmetyczki) są uznane za nieuprawnione do wykonywania tych procedur – nawet jeśli ukończyły kursy i mają „certyfikaty”, które potwierdzają jedynie udział w szkoleniu. Zakres procedur obejmuje m.in. toksynę botulinową, wypełniacze (HA i inne), mezoterapię iniekcyjną, PRP/fibrynę, średniogłębokie i głębokie peelingi, a także wiele technologii urządzeń medycznych (lasery, IPL, RF, HIFU itd.). Komunikat zaznacza, że lista „wyłącznie dla lekarzy” nie obejmuje mezoterapii mikroigłowej i zabiegów na urządzeniach dopuszczonych przez producenta do użycia przez osoby inne niż lekarze.
